هجرى از كوفه به مكّه رفت و به امام حسين « ع » پيوست و همراه او به كوفه آمد . روز تاسوعا از خوش‌حالى اينكه به شهادت خواهد رسيد ، با عبد الرحمن بن عبد ربّه شوخى مىكرد . شب عاشورا نيز از كسانى بود كه برخاست و در حمايت و جانبازى براى امام ، سخنانى ايراد كرد . « 1 » در كربلا چندين بار خطاب به دشمن سخنرانيها كرد . كلمات وفادارى او نسبت به سيد الشهدا معروف است . روز عاشورا ، به ميدان رفت و خطاب به سپاه عمر سعد خطابه‌اى ايراد كرد و به نكوهش آنان پرداخت . برير ، پس از حرّ به ميدان رفت و جنگيد تا شهيد شد . « 2 » در حمله‌هاى برق آسايش اين گونه رجز مىخواند : انا برير و ابى خضير * و كلّ خير فله برير بستان « ابن معمّر » نام محلّ و نخلستانى است كه دو وادى نخلهء يمانى و نخلهء شامى در آنجا به هم مىپيوندد و متعلّق به عمر بن عبيد اللّه بن معمّر بوده و مردم آنجا را بستان « ابن عامر » گويند . نام منزلى است كه امام حسين « ع » هنگام حركت از مكّه به سوى كوفه ، در آنجا فرود آمده ، سپس به تنعيم رفته است . « 3 » بستن آب شيوهء ناجوانمردانهء تشنه نگهداشتن طرف در جنگ ، براى از پاى در آوردن او . در حادثهء كربلا سپاه عمر سعد به دستور ابن زياد ، از رسيدن آب به خيمه‌گاه امام حسين « ع » جلوگيرى كردند . از روز هفتم محرّم ، عمر سعد كسى را به نام عمرو بن حجاج با پانصد سوار بر شريعهء فرات مأمور كرد . آنان فرات را در محاصرهء خويش قرار دادند و از سه روز به شهادت امام حسين « ع » مانده ، مانع آب برداشتن اصحاب او از فرات شدند . « 4 » اين كار كه به تشنگى امام و اصحاب و فرزندانش در روز عاشورا انجاميد ، از سوزناكترين حادثه‌هاى كربلا بود و امام و ياران و اطفالش لب تشنه ماندند . - آب ، عطش

--> ( 1 ) - عنصر شجاعت ، ج 1 ، ص 154 . ( 2 ) - بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 15 . ( 3 ) - معجم البلدان ، ياقوت حموى ، ج 2 ، ص 170 . ( 4 ) - اعيان الشيعة ، ج 1 ، ص 599 ، الكامل فى التاريخ ، ج 2 ، ص 556 .